Już wiem

Artykuły

Jak efektywnie korzystać z programu "Już Wiem" w procesie rewalidacji?

Zimowy spacer

Korzystając ze słonecznego, zimowego dnia, wybierzmy się z dzieckiem na spacer do parku – oczywiście z saneczkami.Uprzedźmy swoją pociechę, mówiąc: "Jasiu, idziemy na spacer. Weźmiemy sanki! Będziesz jeździł na sankach".

Pozwólmy, aby dziecko (oczywiście w miarę własnych możliwości) ubrało się samo. Czasem może to dość długo potrwać, ale pozwalając na to uczymy je samodzielności, a to bardzo ważne (jeśli nie najważniejsze) w procesie rewalidacji.

Jeśli dziecko ma kilka lat i wydaje się nam, że nie poradzi sobie z założeniem kurtki czy zawiązaniem butów, podajmy mu czapkę, niech się w nią ubierze. Jeżeli uda mu się, pochwalmy z wielkim entuzjazmem to osiągnięcie. Pamiętajmy, że dla naszego dziecka wykonanie takiej, zdawałoby się, prostej czynności, jest ogromnym sukcesem. Cieszmy się nim razem z naszym milusińskim.

Bardzo istotną kwestią jest wprowadzanie adekwatnego, a jednocześnie prostego i jednoznacznegonazewnictwa, wykorzystywanego później w codziennych sytuacjach. Ubierając siebie i dziecko, możemy mówić: zakładam "buty zimowe", "zimową kurtkę", "zimową czapkę", "rękawiczki", "szalik" – dla dziecka będzie to jasny komunikat, że zimą (mróz, śnieg, zimno, ślisko) należy ubierać się właśnie w taki, a nie inny strój. Wychodząc w inny dzień można zadać dziecku pytanie: "Jasiu, w co się ubieramy?" lub: "Idziemy na spacer. Co na siebie włożysz?"

Będąc na spacerze, rozmawiajmy z dzieckiem, np. o tym, jaka jest dzisiaj pogoda (świeci słońce, wieje zimny wiatr, jest zimno...); komentujmy zdarzenia, których jesteśmy świadkami, zwracając się do naszego dziecka, np."Zobacz, chłopiec (dziewczynka) ciągnie sanki! Chcesz pociągnąć swoje?", "Spójrz! Tam

Pozwólmy dziecku dotknąć śniegu (mówmy, że jest zimny, jest mokry itp.), ulepić śnieżkę, możemy ulepić razem z nim bałwana...

Po powrocie do domu rozmawiamy o tym, co dziecko widziało na spacerze, co ciekawego się wydarzyło itp.Aby dowiedzieć się, ile dziecko zapamiętało, a dodatkowo utrwalić zdobyte przez nie wiadomości, korzystamy z serwisu www.juzwiem.edu.pl. Wchodzimy w zakładkę "Ćwiczenia językowe", szukamy "zimowego obrazka", na którym widzimy dzieci, bawiące się w scenerii zimowej i uruchamiamy zabawę.

Na początek możemy poprosić, aby dziecko opowiedziało, co widzi na obrazku. Starajmy się wyegzekwować, aby mówiło pełnymi zdaniami (jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala). Jeśli trzeba, możemy zadawać pytania pomocnicze: "Jaką mamy porę roku?", "Jak ubrana jest dziewczynka?", "Co robi chłopiec w niebieskiej czapce?" itd. Następnie pozwólmy dziecku, żeby (najlepiej samodzielnie) wykonało polecenia narratora.

Gdy dziecko zrobi zadania, można przejść do obrazka z podpisem: "Które z dzieci ubrało się odpowiednio do zimowej pogody?", wspólnie omówić stroje przedstawionych tam dzieci, a następnie zastosować się do wytycznych narratora.

Jeśli dziecko ma problem z zapamiętywaniem nazw lub z wymową, warto cofnąć się na początek "Ćwiczeń językowych", gdzie przedstawione są obrazki różnych części garderoby. Uruchamiamy pierwszy obrazek ipolecamy dziecku kliknąć na czapkę. Po usłyszeniu słowa, wypowiedzianego przez narratora dziecko powtarza głośno ten wyraz. Zanim przejdziemy do kolejnego obrazka, możemy poprosić, by dziecko jeszcze raz wypowiedziało słowo.

Można również rozszerzyć zadanie i polecić, aby dziecko powiedziało, na jaką porę roku jest dany ubiór lub (w przypadku sukienki, spódniczki) zadać pytanie: "Kto założy sukienkę? Chłopiec czy dziewczynka?"

Nasi partnerzy

baner_pediatra.png KTM.png biala_lodka.png